Je ne sais qui je suis quand je tombe en amour

Pays de poésie

Rancontre-taurine

Toile de Michel Abbatangelo

Je ne sais qui je suis quand je tombe en amour,
Humain et animal comme le Minotaure
Faisant au labyrinthe un stérile parcours,
Ou comme en promenade un perplexe centaure

Ne sait s’il aime Ariane ou alors sa jument.
Je sais que le désir jamais ne doit soumettre
Le coeur pensant d’un homme à son vouloir qui ment,
Mais jamais du désir n’ai su me rendre maître.

Car une voix lointaine a sur moi tel pouvoir
Que j’oublie qui je suis et quelle est ma nature.
Comment en un tel monde ai-je pu me mouvoir
Jusqu’au déclin de l’âge en restant immature ?

Aimons cette douceur, elle nous adoucit ;
Aimons cette douleur, elle nous rend adultes.
Mais ne nous laissons pas ronger par le souci,
A l’amour trop lointain ne rendons pas un culte.

J’instaure connivence entre le sexe et l’âme,
Je ne veux pas de guerre interne dans mon…

అసలు టపాను చూడండి 52 more words

ప్రకటనలు

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s